Magnar Solberg (ur. 4 lutego 1937 w Soknedal) – norweski biathlonista, trzykrotny medalista olimpijski i pięciokrotny medalista mistrzostw świata.
Kariera Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1968 roku, kiedy zdobył dwa medale na igrzyskach olimpijskich w Grenoble. Najpierw zwyciężył w biegu indywidualnym, wyprzedzając dwóch reprezentantów ZSRR: Aleksandra Tichonowa i Władimira Gundarcewa. Ponadto razem z Olą Wærhaugiem, Olavem Jordetem i Jonem Istadem zdobył srebrny medal w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Zakopanem bieg indywidualny ukończył na trzeciej pozycji, plasując się za Aleksandrem Tichonowem i Rinatem Safinem. W sztafecie Norwegowie w składzie: Jon Istad, Ragnar Tveiten, Magnar Solberg i Esten Gjelten ponownie zajęli drugie miejsce.
Podczas mistrzostw świata w Östersund w 1970 roku nie wystąpił indywidualnie. Był za to członkiem sztafety, która wywalczyła tam srebrny medal. Oprócz niego w skład sztafety weszli Tor Svendsberget, Ragnar Tveiten i Esten Gjelten. Kolejne dwa medale wywalczył na mistrzostwach świata w Hämeenlinna w 1971 roku. W biegu indywidualnym ponownie był trzeci, tym razem ulegając Dieterowi Speerowi z NRD i Aleksandrowi Tichonowowi.