Mężczyźni dojrzewając uczą się pomijać bądź lekceważyć uczucia i emocje, które nie pasują do logiki sprawiedliwości. Kobiety z kolei uczą się tłumić własny głos, a proces ten wspierany jest przez pragnienie by nie krzywdzić innych, jak również przez obawę, że gdy będą mówiły, ich głos i tak nie będzie słyszany. W rezultacie mężczyźni często ponoszą porażkę w nawiązywaniu i podtrzymywaniu bliskich więzi, a kobiety nie potrafią skutecznie troszczyć się o siebie, co również niekorzystnie odbija się na ich relacjach z innymi.
W stosunkach międzyludzkich punktem wyjścia dla chłopca, a później mężczyzny, jest jego odseparowanie od innych. Jednak konieczność współżycia z innymi każe mu poszukiwać zasad, które by ograniczyły ingerowanie jednych w życie drugich i w ten sposób zminimalizowały cierpienie. Odpowiedzialność i obowiązki w jego pojęciu sprowadzają się do ograniczenia działania, powstrzymania się od agresji, po to, by uczynić życie w społeczeństwie bezpieczniejszym. Punktem wyjścia dla dziewczynki i kobiety jest więź z innymi ludźmi. Dlatego odpowiedzialność oznacza u niej reagowanie na potrzeby innych, a więc rozszerzenie, a nie ograniczenie zakresu działania. Odpowiedzialność jest tutaj aktywna – jest aktem troski, a nie tylko powstrzymaniem się od agresji.