Wszystkie są czteroargumentowe VFMxxxxx w, x, y, z i wykonują działanie według schematu
Instrukcje skalarne, czyli działające na pierwszym elemencie wektora (sufiks SD lub SS), zachowują się inaczej niż instrukcje skalarne SSE: wpisują wartość zero na pozostałe pozycje wektora wynikowego, podczas gdy w SSE przepisywane są elementy jednego z argumentów.
Lista rozkazów FMA:
InstrukcjaDziałanie VFMADDPDVFMADDPSVFMADDSDVFMADDSS lub VFMSUBPDVFMSUBPSVFMSUBSDVFMSUBSS VFNMADDPDVFNMADDPSVFNMADDSDVFNMADDSS VFNMSUBPDVFNMSUBPSVFNMSUBSDVFNMSUBSS VFMADDSUBPDVFMADDSUBPS przy czym dla parzystego wykonywane jest dodawanie, dla nieparzystego – odejmowanie VFMSUBADDPDVFMSUBADDPS przy czym dla nieparzystego wykonywane jest dodawanie, dla parzystego – odejmowanie
Wspomagające szyfrowanie algorytmem AES AESDEC, AESDECLAST – deszyfrowanie AESENC, AESENCLAST – szyfrowanie AESIMC AESKEYGENASSIST
Rozszerzone rozkazy SSE AVX rozszerza możliwości instrukcji SSE na dwa sposoby: umożliwia przeprowadzanie obliczeń na dwa razy szerszych rejestrach YMM rozszerza liczbę argumentów z dwóch na trzy lub trzech na cztery