Nota pochodzi od oryginalnego skryby i wskazuje, że ojczystym językiem skryby niemal na pewno był niemiecki.
Skryba w tekście greckim często myli ι z ει, ε z αι, ο z ω, ε z η, η z υ, ι z υ, δ z θ, θ z τ, π z β, κ z χ. Grecka litera π bywa mylona z łacińską p (w 1 Tm 2,1). Spacje bywają stawiane w środku greckich słów. Mylone są również i inne litery (delta z alfą, lambda z alfą, lambda z deltą). Wszystko to wskazuje na słabą znajomość języka greckiego przez skrybę. W tekście łacińskim litera b mylona jest z literą p, litera d z t. Mylone są litery u z y, w 1 Kor 16,16 występuje słowo karissimus (zamiast carissimus). Tekst zawiera wiele korekt, ale tylko nieliczne pochodzą od oryginalnego skryby, większość pochodzi od późniejszych korektorów.
Greckie nomina sacra są trzyliterowe i podobne do stosowanych przez Boernerianus (ΙΗΥ, ΙΗΝ, ΧΡΥ, ΧΡΝ), jakkolwiek skróty dwuliterowe są częściej stosowane. Nomina sacra tekstu łacińskiego pisane są po grecku. Stosuje ligatury. Na ostatniej karcie rękopisu, skryba napisał: