Pozostałe nomina sacra pisane są srebrem.
Przed każdą z ewangelii znajdowała się pierwotnie lista κεφαλαια (spis treści). Tekst ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały), na marginesach podane są numery κεφαλαια. W górnym marginesie podane zostały τίτλοι (tytuły) owych κεφαλαια. Ponadto tekst jest również dzielony według mniejszych jednostek – Sekcji Ammoniusza, z odniesieniami do kanonów Euzebiusza (pisanymi na marginesie pod numerami Sekcji Amoniusza). Zawiera błędy itacyzmu, takie jak zamiana ι na ει oraz αι zamiast ε. Korekty zostały dokonane ręką innego skryby.
Rękopis wliczany jest do grupy „purpurowych kodeksów uncjalnych”, na którą składają się jeszcze trzy inne kodeksy: (Φ, O, Σ). Rękopisy te łączy również pewne pokrewieństwo tekstualne.
Tekst Opuszczone zostały następujące teksty: Łk 22, 43–44 (krwawy pot Jezusa) oraz Pericope adulterae (J 7,53 – 8,11). Brak tych tekstów jest charakterystyczny dla rękopisów rodziny aleksandryjskiej, tymczasem kodeks reprezentuje tekst bizantyjski. Według Kurta i Barbary Alandów zgodny jest z tekstem bizantyjskim przeciwko „oryginalnemu” – tj.