thumb|Grób Wandy Borudzkiej na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Wanda Borudzka (ur. 11 października lub 12 grudnia 1897 w Dowborynkach w powiecie trockim, zm. 29 września 1964 w Warszawie) – polska pisarka i poetka dziecięca, redaktorka, dziennikarka i krytyczka literacka, tłumaczka.

Życiorys Była córką Franciszka Borudzkiego i Ireny z Jazdowskich. Wychowała się w Dońszczyźnie i w Petersburgu. W latach 1907–1915 uczyła się w Pierwszej Prywatnej 7-klasowej Szkole Komercyjnej Żeńskiej Anieli Wereckiej w Warszawie (od 1932 Prywatne Gimnazjum i Liceum Żeńskie). W latach 1917–1918 przebywała w Dońszczyźnie. W 1922 zamieszkała w Warszawie, gdzie zaczęła studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego zakończone absolutorium.

W 1924 debiutowała jako autorka tomu opowiadań Szafirowa próżnia, które miały charakter autobiograficzny i dotyczyły porewolucyjnej rzeczywistości w Rosji. Jako tłumaczka zaistniała przekładem wiersza Anny Achmatowej Przyszłam tutaj czas swój trwonić.... W latach 1926–1934 w tygodniku „Bluszcz” publikowała opowiadania i przekłady. W 1928 dołączyła do Związku Literatów Polskich.