Po powstaniu Głównego Urzędu Kontroli Prasy Publikacji i Widowisk część cenzorów wojskowych została przeniesiona do tej instytucji. Na przełomie lat 40. i 50. XX w. podległość oraz zakres obowiązków OCW ulegał wielokrotnym zmianom. Ostatecznie w 1951 r. sformowano Wydział Cenzury Wojskowej Sztabu Generalnego WP. Począwszy od 13 września 1949 r., rozkazem Ministra Obrony Narodowej, cenzurze wojskowej podlegał także tzw. Wydział Wojskowy GUKPPiW (później przemianowany na Samodzielny Wydział Wojskowy GUKPPiW). Do zadań pracowników Wydziału Wojskowego GUKPPiW, należało: opracowywanie instrukcji cenzorskich, przeglądów ingerencji cenzorskich, a także nadzór i szkolenie kadr cenzorski GUKPPiW w dziedzinie ochrony tajemnicy państwowej. Począwszy od lat 60. XX w. cenzorzy wojskowi odpowiadali za redakcję „Instrukcji o zachowaniu tajemnicy państwowej i służbowej w publikacjach jawnych”, która obok „Książki zapisów i zaleceń cenzorskich” była najważniejszym dokumentem w pracy komunistycznych cenzorówMariusz Patelski, Cenzura wojskowa w komunistycznej Polsce i jej wpływ na powstanie i funkcjonowanie GUKPPiW, „Bibliotekarz Podlaski” 2020, nr1 https://bibliotekarzpodlaski.pl/index.php/bp.
Zobacz też cenzura wojenna
Przypisy
Kategoria:Cenzura Kategoria:Struktura organizacyjna wojska