Aromat – na pierwszym planie wyczuwalne są wyraźne ziołowo-korzenne aromaty czeskich chmieli. Na drugim planie wyczuwa się aromaty od słodu – słodkie, herbatnikowe, rzadziej karmelowe. Dopuszcza się delikatne aromaty diacetylu.
Smak – początkowo wyczuwalne słodkie smaki słodowe (czasem karmelowe), następnie wyraźny smak chmielu, a na koniec intensywna goryczka. Piwo powinno być rześkie, orzeźwiające, z półwytrawnym finiszem. Może być czasem lekko kwaskowe. Dopuszczalny jest lekki smak diacetylu na drugim planie. Goryczka od średniej do mocnej; może zalegać po przełknięciu.
Odczucie w ustach – średnio wysycone dwutlenkiem węgla (większość gazu powinna zniknąć podczas nalewania), dobrze pijalne, dobrze zbalansowane, gładkie, wytrawne lub średnio wytrawne.
Przykłady komercyjne – Pilsner Urquell, Staropramen, Gambrinus Pilsner.
Pilzner niemiecki (pils niemiecki) +Parametry styluGęstość początkowaGęstość końcowaIBU (goryczka)SRM (barwa piwa)Zawartość alkoholu (objętościowo)11-12,4 °Blg2-3,3 °Blg25-452-5 SRM 4-10 EBC4,4-5,2% Odpowiedź niemieckich browarów na zdobywającego w bardzo szybkim tempie popularność piwa czeskie. Jest to niemalże ten sam gatunek co pilzner czeski, zaadaptowany do warunków niemieckiego browarnictwa.