Frygidiana na Lateranie położył papież Bonifacy VIII, który w 1299 oddał bazylikę laterańską w ręce świeckich kanoników z kardynałem archiprezbiterem na czele.
Kanonicy regularni Kongregacji Fregionaia (1402–1446) Właściwą, bezpośrednią prekursorką Kongregacji Laterańskiej była kongregacja kanoników regularnych z Fregionaia, utworzona na początku XV wieku. Jej głównym ośrodkiem była prepozytura S. Maria in Fregionaia w Lukce. Jej początki wiążą się z postacią wędrownego kaznodziei Bartolomeo da Roma, jednego ze współzałożycieli wspólnoty kanoników regularnych S. Giorgio in Alga, oraz dwóch kanoników regularnych z S. Pietro in Ciel d’Oro w Pawii, Leone Gherardini da Carate i Taddeo da Bagnasco. Wszyscy trzej odłączyli się od swych macierzystych wspólnot w celu podjęcia życia we wspólnocie o jeszcze surowszych wymaganiach. W 1402 osiadli oni w opuszczonym klasztorze S. Maria in Fregionaia w Lukce. Ich styl życia szybko przyciągnął uwagę innych, co przyczyniło się do rozwoju wspólnoty. W 1406 liczyła już 14 członków podzielonych między domy zakonne (S. Maria in Fregionaia w Lukce oraz drugi w Mediolanie, zależny od prepozyta Fregionaia).