Grupa założycielska kibucu zawiązała się w styczniu 1947 roku i składała się z żydowskich imigrantów z Turcji. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny grupa została tymczasowo rozwiązana, a jej członkowie przydzieleni do różnych zadań. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej, w dniu 27 lipca 1948 roku przybyli oni do Doliny Jezreel i zamieszkali w osadzie Kefar Tawor. W międzyczasie dołączyli do nich nowi imigranci z Polski i Rumunii. W 1950 roku przenieśli się około 4 km na południowy zachód, zakładając nowy rolniczy kibuc przy ruinach zniszczonej arabskiej wioski at-Tira. Przejęto także pola uprawne pobliskiej zniszczonej wioski arabskiej Sirin. W kolejnych miesiącach dołączyli do nich imigranci z Argentyny. Początki istnienia osady były niezwykle trudne, ponieważ mieszkańcy nie posiadali połączenia drogowego oraz brakowało własnego źródła wody. Wszystko było dostarczane do kibucu pieszo.