Grupa założycielska zawiązała się w 1943 roku, i składała się z członków żydowskiej młodzieżowej organizacji syjonistycznej Makabi ha-Cair, którzy wyemigrowali ze Stanów Zjednoczonych. Przez kilka lat mieszkali i pracowali w prowizorycznym obozie założonym niedaleko miasta Ra’ananna. Po I wojnie izraelsko-arabskiej przenieśli się do Galilei, gdzie w lipcu 1949 roku założyli kibuc ha-Solelim. Założono go na strategicznie ważnym wzgórzu oddzielającym Dolinę Bejt Netofa od Doliny Jezreel. Ochronę kibucu zapewniali żołnierze kompanii szturmowych Palmach. Pomimo licznych prób absorpcji nowych imigrantów, kibuc przez kolejne lata znajdował się w stanie stagnacji. W latach 90. XX wieku kibuc przeszedł przez proces prywatyzacji, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. Następnie w 1998 roku południowej części osady rozpoczęto budowę nowego osiedla mieszkaniowego Nof Alonim (hebr. נוף אלונים), które ukończono w 2003 roku (liczy 115 domów).
Nazwa Nazwa kibucu oznacza na język polski Droga Budowniczych, i symbolizuje wolę założycieli, aby utorować drogę do zakładania nowych żydowskich osiedli rolniczych w Ziemi Izraela.
Demografia Większość mieszkańców kibucu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem.