Daniel Salis-Soglio (ur. 19 lutego 1826 w Chur, zm. 19 września 1919 tamże) – generał artylerii (niem. Feldzeugmeister) cesarskiej i królewskiej Armii, baron, rzeczywisty tajny radca, budowniczy Twierdzy Przemyśl.
Życiorys mały|Grób Daniela Salisa-Soglio na cmentarzu Daleu w Chur. Pochodził ze szwajcarskiej rodziny arystokratycznej. Syn szwajcarskiego oficera barona Emanuela Salis-Soglio (1798-1863) i Margarety z baronów Salis-Rietberg (1804-1854)Justus Perthes, Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Freiherrlichen Hauser, 1910, s. 667.
Jako małoletni wstąpił do Akademii Inżynierii. W latach 1855–1859 był osobistym adiutantem Dyrektora Inżynierii Generalnej arcyksięcia Leopolda. W czasie tej służby i licznych podróży inspekcyjnych po monarchii poznał wszystkie twierdze Cesarstwa.
Został dyrektorem Budowy Fortyfikacji dla południowego Tyrolu z siedzibą w Trydencie, a w 1871 dyrektorem Budowy Fortyfikacji w Przemyślu. W 1873 został szefem inżynierii w Dowództwie Generalnym we Lwowie. Na tym stanowisku 31 października 1874 został mianowany na stopień generała majora. W 1876 został powołany na stanowisko prezydenta Wojskowego Komitetu Technicznego i Administracyjnego. Na tym stanowisku 30 kwietnia 1879 został mianowany na stopień feldmarszałka-lejtnanta.