W XIX wieku większość mieszkańców Brazylii nominalnie należała do kościoła katolickiego, jednak brazylijski kościół katolicki stale cierpiał na brak powołań kapłańskich. Po roku 1820 zaczęli przybywać misjonarze amerykańscy z rozmaitych ugrupowań protestanckich. W XIX wieku najbardziej aktywnym ugrupowaniem byli metodyści. Oprócz tego działali prezbiterianie i baptyści. W roku 1894 pojawili się adwentyści dnia siódmego, w 1896 założono YMCA. Protestanccy misjonarze zakładali szkoły i seminaria, uczelnie, w tej liczbie także Universidade Presbiteriana Mackenzie w São Paulo, oraz uczelnie rolnicze. Szkoły założone przez prezbiterian odegrały później kluczową rolę w rządowym systemie szkolnictwa. W 1887 protestanci założyli szpital w Rio de Janeiro. Misjonarze docierali ze swym przesłaniem głównie do klasy robotniczej, podczas gdy elity brazylijskie były albo katolickie albo ulegały stopniowej sekularyzacji. W 1914 kościoły protestanckie założone przez amerykańskich misjonarzy miały 47 000 wiernych, a obsługiwane były przez 282 misjonarzy. W Brazylii amerykańscy misjonarze odnosili większe sukcesy niż w Meksyku, Argentynie bądź jakimkolwiek innym kraju Ameryki Łacińskiej.