Nawiązał tutaj także kontakt z miejscowym ruchem oporuRyszard Kotarba: Przegląd Archiwalny Instytutu Pamięci Narodowej, tom 4, s. 374, wyd. Instytut Pamięci Narodowej, 2011. Ponadto cały swój wolny czas poświęcił sztuce – uczył się rysunku i stawiania pierwszych kroków na polu malarstwa.

Natychmiast po ustaniu działań wojennych w 1945 r. udał się do Krakowa, gdzie podjął studia w Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Malarstwa w pracowni prof. Hanny Rudzkiej-Cybisowej ukończone dyplomem w 1948 r. W latach 1948 do 1952 w miesiącach wakacyjnych przyjeżdżał wraz z Mikołajem Kochanowskim na prywatny plener do Zakliczyna. Na Wybrzeżu mieszkał od 1949 roku. W 1951 roku podjął pracę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku jako asystent Krystyny Łady-Studnickiej. Od roku 1963 prowadził na tej uczelni Studium Pedagogiczne.

Do 1957 roku uprawiał sztukę przedstawieniową: martwą naturę, pejzaż, sceny rodzajowe. Związany z gdańską PWSSP tworzył w konwencji szkoły sopockiej. Przełom w twórczości nastąpił po 1957 roku, artysta skierował się ku czystej abstrakcji.

Miał wystawy indywidualne w Sopocie (1956, 1964), Warszawie (1965), i Krakowie (1966).