Rzymianie natychmiast przystąpili do jej zburzenia, aby umożliwić wprowadzenie do walki większej liczby żołnierzy. Zostawili tylko jedną wieżę jako punkt obserwacyjny.
Oblężenie i zniszczenie Świątyni thumb|350px|Oblężenie i zniszczenie Jerozolimy, David Roberts (1850) thumb|300px|Zniszczenie Świątyni Jerozolimskiej, Francesco Hayez (1867) Po upływie siedmiu dni od zdobycia Antonii zamek został całkowicie zniszczony. Rzymianie podjęli na nowo prace niezbędne do dalszego oblężenia i wznieśli nasypy od strony portyku północnego i zachodniego oraz od strony północno-zachodniego narożnika. Żydzi natychmiast podpalili część portyku, która łączyła się z Antonią (10 sierpnia). W kilka dni później ostentacyjnie opuścili portyk zachodni. Rzymianie pospiesznie go zajęli i ginęli w ogniu, gdyż Żydzi zastawili tam pułapkę. 27 sierpnia dwa nasypy zostały ukończone i do akcji weszły tarany. Jednakże wielkość kamieni w murze nie dawała nadziei na powodzenie ataku. Kiedy również próba wejścia na mury po drabinach nie powiodła się, Tytus rozkazał podpalić bramy i ogień rozszerzył się wewnątrz murów, niszcząc pozostałe portyki.