W 1589 była to wieś szlachecka, własność Konstantego Korniakta, położona w ziemi przemyskiej województwa ruskiego,Aleksander Jabłonowski. Źródła dziejowe, tom XVIII, część I. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. Tom VII, część 1. Ziemie Ruskie. Ruś Czerwona Warszawa 1902 (str. 12) [dostęp 2019-09-03]<br/ >[Cytat: Mikulice, lan. 2¼, hort. s. agr. 1, inq. paup. 4.]. W 1628 wieś wchodziła w skład klucza białobockiegoZdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe, tom I, część 1. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1628. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 1997 (str. 102)<br/ >[Cytat: Mikulice: hortulanus 1 gr. 4; inquilini pauperes 2 gr 2 ................... 0/8/0.].
W XVII wieku właścicielami wsi byli Korniaktowie z Białobok. Następnymi właścicielami byli Potoccy, Bratkowscy, Wolscy, a w XIX i XX wieku Stojałowscy i Turnauowie (przodkowie m.in. Grzegorza TurnauaM. J. Minakowski Grzegorz Turnau z Dobczyc herbu wł. Genealogia potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2019-09-03]).