Okazjonalnie wyręcza ją w opiece nad chorym, stara się włączyć wszystkich jej członków do pomocy, przekazuje swoje doświadczenia związane z opieką i duchowym przeżywaniem czasu choroby i odchodzenia bliskiej osoby. Jest on również kimś, kto może pomóc rodzinie przezwyciężyć poczucie bezradności w zaistniałej sytuacji i przeświadczenie o niemożności zapewnienia umierającemu odpowiedniej jakości opieki co często skłania do pozostawienia chorego w szpitalu pod opieką lekarzy. Niejednokrotnie jest osobą, z którą choremu łatwiej jest nawiązać kontakt, niż z osobami bliskimi, z którymi chorego wiąże sieć zależności emocjonalnych.
Modele opieki hospicyjnej Ze względu na specyfikę działania, jako odrębne dziedziny i obszar studiów, wyróżnia się dziecięcą opiekę paliatywną i opiekę paliatywną dorosłych. Odrębną, silnie rozwijającą się w ostatnich latach grupę, stanowią hospicja perinatalne zajmujące się opieką nad rodzinami oczekującymi narodzin dziecka, u którego zdiagnozowano upośledzenie, bądź ciężką chorobę.
W obrębie tych podziałów istnieją dwa zasadnicze modele funkcjonowania hospicjum: