δελφυς delphus ‘macica’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Peramys emiliae .
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki zgrupowane w pięciu podrodzajach: Podrodzaj Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNPyrodelphysS.E. Pavan & Voss, 2016Monodelphis emiliae(O. Thomas, 1912)monodelf dżunglowymonotypowywschodnie Peru (na południe od połączenia rzek Marañón–Ukajali, na południe od rzeki Urubamba), północna Boliwia, Brazylia (na południe od rzeki Amazonka, na wschód od rzeki Tocantins); zakres wysokości: 0–300 m n.p.m.DC: 9,7–15,8 cmDO: 4,5–7 cmMC: 20–60 gMonodelphiopsMatschie, 1916100pxMonodelphis dimidiata(J.A. Wagner, 1847)monodelf żółtobocznymonotypowypołudniowo-wschodnia Brazylia, południowy Paragwaj, północna i wschodnia Argentyna oraz UrugwajDC: 8,8–15,4 cmDO: 3,7–7,6 cmMC: 40–84 gMonodelphis unistriata(J.A. Wagner, 1842)monodelf jednopręgimonotypowypołudniowo-wschodnia Brazylia (São Paulo) i północno-wschodnia Argentyna (Misiones)DC: około 14,1 cmDO: około 6,2 cmMC: brak danychMicrodelphysBurmeister, 1856100pxMonodelphis scalops(O.