4 października do twierdzy przybył parlamentariusz z propozycją kapitulacji. Austriacy odrzucili propozycję kapitulacji. Następnego dnia Rosjanie rozpoczęli gwałtowny ostrzał artyleryjski fortów. Równocześnie w kierunku fortów posuwała się piechota. 6 października wzmógł się ostrzał, a piechota znajdowała się już 500 m od fortów. Nazajutrz o 3 rano rozpoczął się szturm twierdzy. Najsilniejsze ataki Rosjanie skierowali na fort 1/1 „Łysiczka”. Udało im się nań wedrzeć, jednak po pewnym czasie otoczyły ich jednostki austriackie. Rosjanie, którzy nie zginęli musieli się poddać. Ponadto silnie atakowano forty XIV „Hurko” i XV „Borek”, 1/2 do 1/6, fort IV „Optyń”. Szturm rosyjski nie powiódł się. Z wyjątkiem fortu 1/1 nie udało się im wedrzeć na żaden inny fort Straty Rosjan wyniosły ok. 10 000 ludzi (3–4 tys. zabitych, reszta to ranni i jeńcy pojmani przez Austriaków).
Kolejnego dnia, 8 października, dowódca wojsk rosyjskich (początkowo wojskami oblegającymi dowodził gen. Radko Dymitriew, następnie gen. Brusiłow, natomiast samym szturmem na forty kierował gen. Szczerbaczow) zarządził szturm na północnym odcinku twierdzy.