Ignacy Laskowski ps. Ignacy z Gorszczyny, Wojewoda Jezierski, Czerski (ur. 22 marca 1833 w Gorszczynie – zm. 4 czerwca 1871 w Bukareszcie) – pułkownik wojsk powstańczych i naczelnik wojenny województwa kowieńskiego w powstaniu styczniowymOrganizacja władz powstańczych w roku 1863 [Spis obejmuje Komitet Centralny oraz naczelników wojennych i cywilnych powiatów z województw: mazowieckiego, podlaskiego, lubelskiego, sandomierskiego, krakowskiego, kaliskiego, płockiego, augustowskiego, wileńskiego, kowieńskiego, grodzieńskiego, mińskiego, mohylewskiego, witebskiego, kijowskiego, wołyńskiego, podolskiego oraz z Galicji, Wielkopolski i Prus Zachodnich. AGAD, nr zespołu 245, s. 12., emigrant.
Ukończył korpus kadetów, następnie szkołę artylerii w Petersburgu. Uczestnik wojny krymskiej. Członek Koła Oficerów Polskich w Petersburgu. Po wybuchu powstania zajął się przygotowaniami powstańczymi na Litwie. Został szefem sztabu Zygmunta Sierakowskiego. Uczestniczył w walkach kwietniowo-majowych aż do klęski w bitwie pod Birżami. Przejął od rannego Sierakowskiego funkcję wojewody kowieńskiego, na którym to stanowisku został zatwierdzony 18 maja 1863. Bezskutecznie próbował się przedrzeć ze swoim oddziałem nad Morze Bałtyckie by przejąć transport broni. Do połowy czerwca operował wspólnie z oddziałem ks. Antoniego Mackiewicza.