Peregryn Haczela, właśc. Jan Haczela (ur. 26 grudnia 1865 w Odrzykoniu, zm. 26 lipca 1942 w Stanisławowie) – polski zakonnik rzymskokatolicki, franciszkanin konwentualny, prezbiter, doktor filozofii i teologii, prowincjał, zastępca ojca generała.
thumb|240px|Tablica upamiętniająca w kościele Stygmatów św. Franciszka w Warszawie
Życiorys Urodzony w rodzinie rolniczej. Do szkół uczęszczał w Krośnie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1890. Uzyskał doktorat z teologii i filozofii.
W 1899 został wybrany asystentem prowincjała prowincji galicyjskiej franciszkanów we Lwowie, o. Benignego Chmury. W 1902 został wybrany kustoszem dla kustodii krakowskiej. Od stycznia 1904 do 1905 był gwardianem klasztoru w Krakowie. Od 1905 był prowincjał prowincji lwowskiej na terenie Galicji. W 1908 został nowym postulatorem w sprawie kanonizacji bł. Kingi. W 1909 został wybrany w diecezji lwowskiej cenzorem książek treści religijnej. W 1914 został pierwszym zastępcą (asystentem) generała. Pełnił także funkcję socjusza. W sierpniu 1924 po raz czwarty został wybrany prowincjałem.