Dzięki wsparciu ze strony osób dorosłych (głównie rodziców), pełniących dyżury w czytelni i współuczestniczących w przygotowaniu imprez towarzyszących, miała czas na dokonywanie analiz kart czytelnika, co z kolei umożliwiało weryfikację potrzeb księgozbioru. Zajmowała się także poradnictwem czytelniczym. Wsparcie Maria Arnoldowa znalazła także w funkcjonującym od wiosny 1934 Kole Przyjaciół Czytelni, zrzeszającym uczniów od klas piątych. Członkowie Koła brali udział w pracach porządkowo-technicznych, od kontroli czystości rąk małych czytelników, przez okładanie książek, drobne naprawy i bieżącą opiekę nad księgozbiorem, po przeprowadzane pod kierunkiem bibliotekarki skontrum.
We wrześniu 1939, w związku z udostępnieniem budynku szkoły Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci na potrzeby wojskowe, księgozbiór został przeniesiony do innego lokalu. W tym czasie Arnoldowa włączyła się w opiekę nad dziećmi, które w czasie wojennego chaosu trafiły do Towarzystwa;