Objawy i mechanizm ostrego zatrucia są zbliżone do zatrucia cyjanowodorem. Lżejsze objawiają się drapaniem w gardle, kaszlem, podrażnieniem spojówek, mdłościami i wymiotami. Przy dużych stężeniach przebieg jest gwałtowny – następuje nagłe zatrzymanie oddechu i utrata przytomności. Do śmierci przez uduszenie dochodzi w ciągu kilku minut.
Skutkami długotrwałego narażenia na małe ilości siarkowodoru mogą być bóle i zawroty głowy, łatwe męczenie się, nudności. Często występują zmiany zapalne układu oddechowego.
Jako neuroprzekaźnik Siarkowodór produkowany jest endogennie w mózgu w niewielkich ilościach z L-cysteiny przy udziale enzymu – β-syntazy cystationinowej wskutek pobudzenia neuronów. Modyfikuje długotrwałe wzmocnienie synaptyczne w hipokampie; może też regulować uwalnianie hormonu uwalniającego kortykotropinę (CRH) z podwzgórza.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gazy jelitowe Kategoria:Kwasy nieorganiczne Kategoria:Związki siarki Kategoria:Związki wodoru