W latach 1979–1980 przebywał na stażu naukowym w Medical College of Ohio w Toledo, w latach 1988–1989 w Boston University Medical Center, odbył także kilkumiesięczny staż w na uczelni w Uppsali. W 1988 objął stanowisko docenta. W 1991 był wśród inicjatorów powołania odrębnego Wydziału Chemii Uniwersytetu Gdańskiego, brał udział wówczas w utworzeniu kierunku studiów ochrona środowiska. Przez dwie kadencje był prodziekanem tego wydziału, następnie w latach 1996–2002 pełnił funkcję jego dziekana. W 1991 objął na UG stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 1997 został profesorem zwyczajnym. W 1994 otrzymał tytuł profesora nauk chemicznych. W 1999 objął kierownictwo Katedry Syntezy Organicznej. W latach 2002–2008 był prorektorem ds. nauki, a w latach 2008–2016 rektorem Uniwersytetu Gdańskiego. Od 2022 honorowy profesor UG.
Autor i współautor ponad 120 artykułów, publikowanych m.in. w międzynarodowych czasopismach naukowych; promotor kilkunastu doktoratów. Został członkiem komisji ekspertów przy ministrze nauki i szkolnictwa wyższego, European Peptide Society i American Peptide Society.