Muhammed Ayaz İshaki, , (ur. 10 lutego 1878 w okolicach Kazania w Rosji, zm. 22 lipca 1954 w Stambule) – działacz i publicysta tatarskiego ruchu narodowego, klasyk literatury tatarskiej, minister spraw wewnętrznych w państwie Idel-Ural, działacz kolaboracyjnego Komitetu Tatarskiego w początkowym okresie II wojny światowej.
Życiorys Pochodził z rodziny muzułmańskiego mułły. Uczył się w medresach w Czystopolu i Kazaniu. W 1899 rozpoczął naukę w rosyjsko-tatarskiej średniej szkole pedagogicznej w Kazaniu. W tym czasie zaczął rozwijać swoją karierę literacką, wydając jeszcze w 1896 opowiadanie "Радости познания". W następnych latach pisał też powieści i dramaty, jak "Девушка из шапочной мастерской", "Дочь нищего", "Сын богача", czy "Две любви". W 1903 opublikował powieść z gatunku fantastyki politycznej "Гибель через 200 лет", opisującą mającą nastąpić etniczną śmierć narodu tatarskiego. W okresie rewolucji 1905 r. aktywnie uczestniczył w nielegalnej działalności polityczno-społecznej wśród Tatarów. Założył tajną organizację studencką i zaczął wydawać pismo "Tang Yildizi" o charakterze rewolucyjnym. W następnych latach nastąpił rozkwit jego twórczości literackiej. Do 1917 napisał większość swoich utworów, tj. ok. 30 opowiadań, powieści i dramatów.