Jan Kucz (ur. 10 czerwca 1936 w Zarzeczu, zm. 14 września 2021 w Warszawie) – polski rzeźbiarz i pedagog.
Życiorys mały|243x243px|Grób Jana Kucza na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie. W 1955 r. ukończył Liceum Technik Plastycznych w Bielsku-Białej, a w 1961 r. ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1982 r. reprezentował Polskę na Biennale w Wenecji, w latach 1992–2002 był członkiem Rady Artystycznej Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Prowadził pracownię rzeźby na macierzystej uczelni. Był wykładowcą w pracowni malarstwa w Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 1C-4-1/2).
Ważniejsze realizacje
pomnik Ludwika Zamenhofa w Białymstoku (1973); popiersie pomnik Fryderyka Chopina w Dusznikach Zdroju (1976) pomnik Gustawa Morcinka w Skoczowie (1987) portrety Mikołaja Góreckiego i Wojciecha Kilara w Filharmonii w Bydgoszczy portret von Karajana w Hamburgu portret Gustawa Holoubka w Teatrze Polskim w Warszawie pomnik kardynała Stefana Wyszyńskiego w Częstochowie (1997) pomnik Jana Pawła II w Kaliszu (1999) pomnik Cyryla Ratajskiego w Poznaniu (2002) pomnik Fryderyka Chopina w Parku Południowym we Wrocławiu (2004) pomnik Jana Kochanowskiego w Radomiu (2006) pomnik Jana Pawła II w Bielsku-Białej (2006)