Dalsze lata Jellicoe został wkrótce członkiem zarządu S.G. Warburg & Co. W latach 1973–1993 był dyrektorem w Tate & Lyle. Od 1978 do 1983 był przewodniczącym tej firmy, a w latach 1988–1991 był przewodniczącym Booker Tate. Od 1974 do 1983 był przewodniczącym londyńskiego King’s College. W latach 1993–1997 stał na czele Królewskiego Towarzystwa Geograficznego. W latach 1984–1995 był kanclerzem uniwersytetu w Southampton. W 1990 r. został członkiem Royal Society.
Po utracie stanowisk rządowych Jellicoe pozostał aktywnym politykiem. W 1983 r. przygotował raport na temat Prevention of Terrorism Act. W latach 1990–1993 był przewodniczącym komisji ds. komisji. Po reformie Izby Lordów w 1999 r. został kreowany parem dożywotnim jako baron Jellicoe of Southampton. Zmarł w 2007 r.
Lord Jellicoe był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Patricia O’Kane (ur. 1920), córka Jeremiaha O’Kane’a, którą poślubił 23 marca 1944 r. Miał z nią dwóch synów i dwie córki. Jego drugą żoną została w 1966 r. Philippa Dunne, córka Philipa Dunne’a.