Po wojnie początkowo działał w Pracowni Gdańskiej Informacji i Propagandy, następnie był referentem ds. plastyki w Wojewódzkim Wydziale Kultury i Sztuki w Gdańsku na stanowisku referenta ds. plastyki. W latach 1946–1948 reorganizował gdyński oddział ZZPAP, po jego likwidacji w 1949, pracował w Zarządzie Głównym Okręgu Gdańskiego Związku Polskich Artystów Plastyków.
W 1948 rozpoczął pracę pedagogiczną w Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej w Sopocie, w latach 1949–1959 był zatrudniony w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Gdyni-Orłowie, na stanowisku nauczyciela rysunku i malarstwa. W latach 1951–1952 pracował w Katedrze Malarstwa i Rysunku na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. W latach 1952–1976 był także związany z Państwową Wyższa Szkołą Sztuk Plastycznych w Gdańsku, jako asystent w pracowni prof. Jana Wodyńskiego. W 1955 roku uzyskał dyplom na Wydziale Malarstwa w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. W 1957 otrzymał tytuł naukowy docenta i prowadził jedną z pracowni malarstwa. W latach 1974–1976 kierował Katedrą Malarstwa i Rysunku na Wydziale Malarstwa i Rzeźby. Pełnił funkcję prodziekana (1962–1964 i 1967–1968) oraz dziekana (1968–1971) Wydziału Malarstwa. Od 1970 profesor nadzwyczajny PWSSP w Gdańsku.