Po wybuchu II wojny światowej kierowała domem zakonnym, prowadziła ochronkę i punkt pomocy potrzebującym. 19 lutego 1942 roku pod zarzutem działalności konspiracyjnej (mieszkała w punkcie kontaktowym AK), otrzymała polecenie zgłoszenia się na komendę Gestapo w Brzozowie. 19 lutego 1942 została aresztowana przez gestapo w Brzozowie i osadzona w więzieniu w Jaśle, a następnie w więzieniu w Tarnowie. 6 stycznia 1943 została przewieziona do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz-Birkenau. Otrzymała numer obozowy 27989.
W obozie pracowała przy kopaniu rowów. Opiekowała się też dziećmi i stworzyła im namiastkę szkoły: kilkunastoletnie dziewczynki uczyła rozumienia komend niemieckich oraz arytmetyki. Działania dzieci zapisywały patykami na błocie obozowym.
Zachorowała na tyfus plamisty, a na skutek trudnych warunków obozowych została dotknięta także gruźlicą płuc z powtarzającymi się krwotokami. Przebywając w szpitalu modliła się w różnych intencjach na różańcu zrobionym z chleba. Zmarła z powodu wycieńczenia organizmu w Wielkanoc 9 kwietnia 1944 roku, nad ranem.
Według wspomnień świadków swoje życie zakonne i cierpienia obozowe ofiarowała w intencji nawrócenia i powrotu do Kościoła rzymskokatolickiego, biskupa Władysława Faronaks. Stanisław Groń SJ.