Jan Ignacy Wodyński (ur. 31 lipca 1903 w Jaśle, zm. 23 czerwca 1988 w Warszawie) – polski malarz i wykładowca akademicki.

Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława i Stanisławy z Kamińskich. W 1922 ukończył Gimnazjum w Jaśle. W latach 1923–1928 studiował w pracowni Wojciecha Weissa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Studiował także w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych oraz na uczelniach we Francji i Włoszech. W 1920 ochotniczo służył w Wojsku Polskim.

Był współzałożycielem i członkiem grupy Pryzmat, funkcjonującej w latach 1928–1939. W 1934 roku był członkiem założycielem warszawskiego oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków, działał w tej organizacji do 1983. Od 1937 do 1939 roku pracował jako asystent profesora Felicjana Kowarskiego w SSP w Warszawie.

Po wojnie brał udział w organizacji Szkoły Sztuk Plastycznych w Katowicach. Od 1 października 1945 do 1946 roku pracował na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Katedrze Malarstwa Dekoracyjnego na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. W latach 1947–1953 był wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku), gdzie prowadził pracownię malarstwa na Wydziale Malarstwa. W latach 1949–1950 piastował funkcję rektora, a od 1950 do 1951 roku dziekana Wydziału Malarstwa.