Zef Zorba (ur. 1920 w Kotorze, Czarnogóra – zm. 6 stycznia 1993 w Szkodrze) – albański dramaturg, poeta, prozaik i reżyser teatralny.
Życiorys Urodził się w Czarnogórze, w rodzinie albańskiego kupca. Szkołę średnią ukończył w Szkodrze, po czym w 1941 podjął studia z zakresu nauk politycznych na wydziale nauk społecznych uniwersytetu w Padwie. Wydarzenia wojenne zmusiły go do przerwania studiów i powrotu do Szkodry w 1943, gdzie pracował w banku. W 1945 podjął pracę dyrektora i reżysera w domu kultury w Szkodrze. Tam też próbował wystawiać na lokalnej scenie dramaty Gjergj Fishty i Henrika Ibsena, które nie były akceptowane przez władze komunistyczne. Aresztowany we wrześniu 1946 pod zarzutem uprawiania wrogiej propagandy i agitacji Zorba spędził kolejne pięć lat w więzieniach i obozach pracy. Uwolniony w 1951 podjął pracę księgowego, którą wykonywał do emerytury w 1980 r.
Jego twórczość literacką odkryto dopiero po śmierci. Zaliczany do grona klasyków poezji albańskiej został wydany po raz pierwszy w 1994. Oprócz tomiku Buzë të ngrira në gaz, (Wargi zmrożone zabawą), Tirana 1994, Zorba pozostawił po sobie także dramaty, libretta, eseje i studia nad literaturą albańską, a także tłumaczenia poezji włoskiej (Eugenio Montale, Giuseppe Ungaretti).