relief przedstawiający króla Skilura i jego syna Palaka.
Przedmioty odnalezione na terenie południowej Syberii, określane też mianem sztuki scytyjsko-syberyjskiej, cechuje większa różnorodność. Postacie zwierząt występują pojedynczo lub w stylizowanych kompozycjach (np. walczących grupach). Pełnoplastyczne rzeźby i reliefy są rysowane lub wycinane. Głowy zwierząt i całe ich ciała przedstawiane są w pełnym ekspresji skręcie, często zmieniane są proporcje. Zachowały się przedmioty wykonane ze złota, srebra, brązu, miedzi i cyny oraz gliny, kłów, rogów, skór, włosia końskiego, tkanin, a nawet kory i łyka. Sprzyjał temu klimat, który spowodował „wieczne” zamarznięcie zalanych wodą komór grobowych. Znaleziska łączone są nie tylko z plemionami scytyjskimi, ale także z twórczością innych ludów koczowniczych i pasterskich tego obszaru (m.in. plemiona Saków). Znaczną część tych dzieł zgromadził dla cara Piotra I gubernator Syberii M.P. Gagarin.
W III wieku p.n.e. wędrujący na zachód Sarmaci wyparli Scytów, przyczyniając się w dużej mierze do upadku ich państwa.