Vane w swoich pracach wykazał, że aspiryna hamuje tworzenie się prostaglandyn związanych z bólem, gorączką i stanami zapalnymi, co wyjaśniło na poziomie fizjologicznym, skuteczność tego leku. Był także współodkrywcą prostacykliny (hormonu naczyniowego), który rozszerza najmniejsze naczynia krwionośne i, w przeciwieństwie do niektórych innych prostaglandyn, hamuje tworzenie się płytek krwi, powodujących jej krzepnięcie.
W 1982 przyznano mu Nagrodę Nobla za badania nad prostaglandynami i pokrewnymi substancjami czynnymi biologicznie. Wraz z Vane'em nagrodę otrzymali Szwedzi Sune Bergström i Bengt Samuelsson. Był też laureatem Nagrody Laskera (1977), Medalu Królewskiego (1989). W 1984 otrzymał tytuł szlachecki.
Wśród towarzystw naukowych, które wybrały go do swojego grona, znalazły się londyńskie Royal Society oraz polskie PAN i PAU.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brytyjscy biochemicy Kategoria:Nobliści – fizjologia i medycyna Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2004 Kategoria:Członkowie Royal Society Kategoria:Doktorzy honoris causa Śląskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Członkowie zagraniczni PAN Kategoria:Laureaci Royal Medal