Henryk Kaczorowski (ur. 10 lipca 1888 w Bierzwiennej, zm. po 6 maja 1942 w Alkoven) – polski duchowny katolicki, rektor Wyższego Seminarium Duchownego we WłocławkuFlavio Peloso (6/08/2002) L’Osservatore Romano, 13.9.1998., błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Był synem Andrzeja i Julii z Wapińskich. Kształcił się w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku i Akademii Duchownej w Petersburgu, zdobywając wykształcenie filozoficzno-teologiczne. Święcenia kapłańskie przyjął 13 czerwca 1914 roku. Po zakończeniu I wojny światowej kontynuował studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie za rozprawę o roli uczuć w życiu człowieka, według doktryny Tomasza z Akwinu uzyskał doktorat z teologii (1922).
W czasie wojny był przez pewien okres proboszczem sanktuarium maryjnego w Licheniu, a po zakończeniu studiów objął funkcję dyrektora liceum we Włocławku i zaczął wykładać teologię moralną w tamtejszym seminarium. W latach 1925–1928 pełnił obowiązki redaktora naczelnego „Ateneum Kapłańskiego”Ateneum Kapłańskie., a w 1930 roku został wyniesiony do godności kanonika kapituły katedralnej. Stan zdrowia przerwał prowadzenie włocławskiej uczelni, której był rektorem w okresie od 1928 do 1939.