Euro zastąpiło ECU przy zachowaniu parytetu 1 EUR = 1 ECU.

ERM II System ERM II rozpoczął funkcjonowanie 1 stycznia 1999 z chwilą rozpoczęcia III etapu unii gospodarczej i walutowej, kiedy w 11 państwach zaczęto wykorzystywać euro w transakcjach bezgotówkowych (w gotówkowych nastąpiło to trzy lata później). Jest to system łączący euro z walutami państw Unii spoza strefy euro. Celem ERM II jest umożliwienie sprawnego działania rynku wewnętrznego poprzez utrzymanie stabilności kursów państw członkowskich, gdyż duże wahania kursów doprowadzałyby do tego, że produkty jednego z państw stawałyby się bardziej konkurencyjne wyłącznie z powodu zmian kursu.

Wraz z rozszerzeniem Unii Europejskiej 1 maja 2004 i 1 stycznia 2007 banki centralne nowych 12 krajów członkowskich zostały zobowiązane do przystąpienia do ERM II (konieczne jest także spełnienie pozostałych czterech kryteriów konwergencji). Waluty poszczególnych państw znajdą się w systemie w różnym czasie na podstawie umów bilateralnych. ERM II ma ponadto wspierać państwa spoza strefy euro w ich dążeniach do wejścia do niej dzięki wzmacnianiu integracji gospodarczej. Zgodnie z wymogami traktatowymi przed wprowadzeniem euro waluta państwa objęta derogacją ma uczestniczyć w ERM II co najmniej przez dwa lata zachowując stabilny kurs, a przede wszystkim unikając deprecjacji.