Powrócono do korzeni serii, a więc do części drugiej, w której Jason był człowiekiem o ograniczonych możliwościach fizycznych, a nie zombie czy robotem, którymi stawał się przy okazji realizacji kolejnych sequeli. Para nie rozwinęła również nadto wątku dziecięcych doświadczeń czarnego charakteru, sądząc, iż mógłby on odciągnąć uwagę widza od posępności bohatera.
Istotne dla filmu miały być sceny zgonów poszczególnych bohaterów. Jedna z bohaterek ginie w wodach Crystal Lake. Pierwotnie, Shannon i Swift chcieli, by postać utonęła na skutek długiego czasu spędzonego w jeziorze i spowodowanego nim przemęczenia. Scenarzyści jednoznacznie stwierdzili, iż scena nosiłaby znamiona nowatorstwa w podgatunku horroru, jakim jest slasher. Sceny morderstw stały się jednym z problemów twórców skryptu. Chcieli oni zarówno pokazać widzom oryginalne metody uśmiercania bohaterów, a jednocześnie nawiązać do tych sekwencji śmierci, które wykorzystano w poprzednich filmach z serii Piątek, trzynastego. Jednym ze swoistych nawiązań został wózek inwalidzki, który znajduje się w tunelach Jasona – kreowany przez Toma McBride bohater Piątku, trzynastego II, Tom, był inwalidą;