Zwyczaj ten przetrwał do dziś, szczególnie uroczyście obchodzony jest na północy województwa podkarpackiego – w Radomyślu nad Sanem oraz w Woli Rzeczyckiej. W Radomyślu nad Sanem zwyczaj jest kultywowany od 1684r. i jest ściśle związany z odsieczą wiedeńską. Początki oddziału na Woli Rzeczyckiej to rok 1924. Pomimo drobnych różnic, w większości wsi przebieg obchodów wygląda podobnie. Rozpoczyna je straż w strojach żałobnych przy grobie Chrystusa, która trwa przez cały Wielki Piątek aż do rezurekcji. W Wielką Niedzielę odbywa się defilada (często z orkiestrą dętą), połączona z pokazem musztry. „Turki” przybierają wtedy mundury ozdobione szarfami, pomponami lub kwiatami. Po uroczystym przemarszu uczestnicy defilady obchodzą wszystkie domostwa i składają gospodarzom wielkanocne życzenia.
Geneza tradycji W wyniku zwycięstwa Jana III Sobieskiego pod Wiedniem w 1683, wojsko Rzeczypospolitej zdobyło liczne łupy, w tym oręż i mundury tureckie. W wyprawie brali udział także żołnierze pochodzący z Radomyśla i okolic, dowodzeni przez Nikodema Żaboklickiego. Według podań ludowych żołnierze wrócili do Radomyśla nad Sanem dopiero wiosną 1684, w Wielki Piątek.