Również w 1956 roku zdobywała dwukrotnie mistrzostwo ZSRR (ćw. na podłodze, skok), ponadto wygrała zawody wielobojowe rozgrywane w ramach Pucharu ZSRR (Baku) i zawody międzynarodowe w Kijowie. Na swoich pierwszych igrzyskach olimpijskich (Melbourne 1956) wystąpiła w siedmiu konkurencjach. Zdobyła cztery złote medale (wielobój indywidualny, wielobój drużynowy, ćwiczenia na podłodze, skok) i srebrny medal w ćwiczeniach na poręczy. Uzyskała brązowy medal w drużynowych ćwiczeniach z przyborami, czyli konkurencji, która była rozgrywana na igrzyskach po raz ostatni. Wystąpiła również w ćwiczeniach na równoważni, w których zajęła czwarte miejsce ex aequo z Anną Marejkovą z Czechosłowacji. W trakcie jej olimpijskich startów była to jedyna konkurencja, w której nie zdobyła medalu. Wraz z węgierską gimnastyczką Ágnes Keleti zdobyła sześć medali, pod względem ilości zdobytych krążków były one najlepszymi zawodniczkami na olimpiadzie w Sydney (Keleti zdobyła cztery złota i dwa srebra).

W 1957 wystartowała na pierwszych mistrzostwach Europy. Był to pierwszy turniej tak wyraźnie zdominowany przez radziecką gimnastyczkę, bowiem wygrała ona wszystkie pięć konkurencji.