Rok 1961 to dla Łatyniny rok, w którym wygrała dwa złota i dwa srebra na mistrzostwach Europy w Lipsku, osiągnęła dwa złota, srebro i dwa brązy na czempionacie krajowym i zwyciężyła w Pucharze ZSRR. Brała także udział w zawodach międzypaństwowych ZSRR kontra Stany Zjednoczone. W Pensylwanii zwyciężyła w skoku, ćwiczeniach na podłodze i w wieloboju drużynowym (indywidualnie była druga), zaś w Moskwie zwyciężyła zarówno indywidualnie jak i drużynowo.

W 1962 w Pradze zdobyła trzy złota, dwa srebra i brąz podczas kolejnych w jej karierze mistrzostw świata. Dwukrotna mistrzyni kraju, druga w Pucharze ZSRR. W 1963 była trzykrotną medalistką mistrzostw krajowych (jednak ani razu nie wygrała).

Podczas swoich ostatnich igrzysk ponownie osiągnęła podia we wszystkich sześciu konkurencjach (po dwa medale złote, srebrne i brązowe). Żaden sportowiec nie zdobył w Tokio tyle medali co Łatynina. Uczestniczyła w ceremonii zamknięcia:

W roku olimpijskim wystąpiła w zawodach międzynarodowych ZSRR-Szwecja. Radzieckie gimnastyczki wygrały te zawody (indywidualnie była czwarta). Również w tym samym roku po raz ostatni w swojej karierze zdobyła mistrzostwo ZSRR (zwyciężyła w ćwiczeniach na poręczy).