William Pablo Martínez (ur. 13 stycznia 1928, zm. 28 grudnia 1997) – piłkarz urugwajski, obrońca, libero. Wzrost 192 cm. Waga 91 kg.
Kariera klubowa Martínez pierwsze kroki stawiał w młodzieżowej drużynie Sportivo Alba de Victoria. W 1942, w wieku 15 lat, podpisał kontrakt z Club Nacional de Football. Przez 5 lat grał w różnego szczebla zespołach młodzieżowych Nacionalu, po czym w 1947 przeniósł się do Racing Montevideo. Rok później stał się zawodnikiem Rampla Juniors, w którym rozegrał 7 sezonów, zanim w 1955 przeszedł do CA Peñarol.
Okres gry w Peñarolu obfitował w największą liczbę sukcesów – w latach 1958–1962 zdobył z klubem 5 tytułów mistrza Urugwaju z rzędu, dwukrotnie zdobył Copa Libertadores (w 1960 i 1961), a w 1961 Puchar Interkontynentalny. W latach 1958–1961 cztery razy z rzędu wygrał z klubem Copa Uruguay.
W 1963 Martínez wrócił do Rampla Juniors. W 1967 wyjechał do Kolumbii, gdzie przez rok grał w klubie Atlético Junior, skąd znów wrócił do Rampla Juniors.
W ostatnich latach swej kariery pracował jako grający trener w klubach Fénix Montevideo oraz Central Español Montevideo. Wycofał się z czynnego uprawiania futbolu w 1970, w wieku 42 lat, koncentrując się na pracy trenerskiej. Pracował m.in.