Należały one do typu Motor Launch, choć popularnie określano je mianem „Movies”. Używano również nazwy kodowej „Sutphensy” od nazwiska dyrektora stoczni. Budowano je w stoczni Electric Launch Incorporated (Elco) w Bayonne, jednak ze względu na niewystarczające moce produkcyjne część produkcji przejęła stocznia w Montrealu w Kanadzie. Głównymi inżynierami nadzorującymi produkcję jednostek byli inż. Irvin Chase oraz prezes zakładów w Bayonne, Thomas S. Hanson. Dzięki uczestnictwu w pracach stoczniowych firmy zajmującej się kowalstwem artystycznym okręty miały eleganckie wykończenia. W związku z tym, że Stany Zjednoczone nie brały udziału w wojnie i pozostawały neutralne, kutry budowano z komponentów, a następnie transportowano je koleją do stoczni Davie w Quebecu w Kanadzie. Na miejscu montowano je i ładowano po cztery jednostki na transportowiec. Z Kanady wysyłano je do Wielkiej Brytanii. W czerwcu 1917 roku brytyjska marynarka zamówiła dodatkowe 30 jednostek, które zostały dostarczone do lutego 1918 roku. Wszystkie kutry oznaczano kodem ML (Motor Launch) i numerami od 1 do 580. Średni koszt budowy jednego kutra wynosił funtów.