Działalność naukowa Piotr Konderla zajmował się mechaniką teoretyczną, mechaniką budowli oraz teorią i zastosowaniem metod numerycznych w mechanice. W pierwszym okresie pracy przedmiotem jego zainteresowania była teoria powłok cienkich. Oryginalnym osiągnięciem było sformułowanie algorytmów MES analizy powłok w zakresie nieliniowo-geometrycznym. Opublikowane na początku lat 70. należały do nielicznych polskich prac dotyczących nieliniowego modelowania powłok w ujęciu MES. Rozwinięcie tych badań stanowiły prace związane z analizą dynamiczną powłok. Analizował mi.in. powłoki obrotowe jako ciała lepkosprężyste poddane periodycznemu wymuszeniu brzegu powłoki określając wpływ częstotliwości wymuszenia na reakcję na brzegu powłoki. Kolejnym kierunkiem badań było modelowanie konstrukcji inżynierskich, głównie powłokowych, a zwłaszcza hiperboloidalna chłodnia kominowa. Inspiracją do tych badań były najczęściej współpraca z przemysłem. Proces wznoszenia tego typu budowli był analizowany w pracy habilitacyjnej jako przykład zastosowania teorii ciała o narastającej masie.