Za dworcem Seestraße (w kierunku Tegel) uruchomiono stację obsługową.
Przedłużenie w kierunku południowym Planując rozbudowę linii, jej południowy odcinek podzielono na dwie odnogi: w kierunku Berlin-Tempelhof i Berlin-Neukölln. Odcinek prowadzący do Neukölln jest obecnie fragmentem linii U7. Ze względu na spory z dzielnicą Tempelhof, jako pierwsze prace budowlane wykonano na odgałęzieniu do Neukölln. W kwietniu 1924 roku otwarto odcinek od stacji Hallesches Tor przez Belle-Alliance-Straße (dziś Mehringdamm) do Gneisenaustraße (dzisiejsza stacja na linii U7).
W 1924 rozpoczęła się budowa tunelu w kierunku dzielnicy Tempelhof. W lutym 1926 roku otwarto odcinek od stacji Belle-Alliance-Straße (Mehringdamm) do stacji Kreuzberg (dzisiejszy Platz der Luftbrücke). W rok później linia dotarła do stacji Flughafen (od 1937 roku Paradestraße). Tuż obok stacji znajduje się lotnisko Tempelhof (dziś już nieczynne, przed wojną główny port lotniczy miasta).
W 1929 roku metro dotarło do dworca kolei miejskiej Berlin-Tempelhof (S-Bahnhof Tempelhof).