Instytucje kościelne miały być oddzielone od struktur państwowych.
Hromada wydawała wiele pism m.in. „Жыццё беларуса”, „Беларуская ніва”, „Беларуская справа”, „Народная справа”, „Наша справа”, „Наш голас”, „Наша воля”, „Народны звон”, „Маланка”. Były one często rekwirowane lub zawieszane przez polskie władze. Prawie w każdej wsi białoruskiej powstały struktury Hromady. Jej liczebność osiągnęła ok. 120 tys. członków. Powstało ok. 2 tys. wiejskich komórek partyjnych.
W 1926 roku BWRH zdobyła wpływy w Białoruskim Komitecie w Wilnie – organie koordynującym działalność białoruskich partii i organizacji na terenach północno-wschodnich II RPЭнцыклапедыя гісторыі Беларусі ў 6 тамах, Т. 1, А–Беліца, red. М. В. Біч i in., Мінск 1993, s. 449. . .. Pod koniec 1926 roku działacze Hromady opanowali kierownictwo Towarzystwa Szkoły Białoruskiej, jednej z najbardziej aktywnych białoruskich instytucji społeczno-kulturalnych. Jednocześnie w najwyższych władzach partii szerzyły się silnie wpływy komunistyczne. Władze polskie, dostrzegając realne zagrożenie przejęcia władzy w regionie przez białoruskich działaczy w wyniku demokratycznych procedur, posłużyły się prowokacjami, które miały miejsce podczas powiatowych zjazdów partyjnych. Tak było np.