thumb|200px|Hugo Conwentz Hugo Wilhelm Conwentz (ur. 20 stycznia 1855 w miejscowości Święty Wojciech koło Gdańska, zm. 12 maja 1922 w Berlinie) – niemiecki botanik i paleobotanik, muzealnik, pionier europejskiej ochrony przyrody.
Życiorys Ojciec Hugona – Abraham – był rolnikiem w Świętym Wojciechu, jednak jakiś czas po urodzeniu się Hugo, osiedlił się przy ul. Mariackiej 28 w Gdańsku i prowadził w tym mieście przedsiębiorstwo handlującą materiałami opałowymi – drewnem i węglem. Rodzina pochodziła z Holandii, gdzie nosiła nazwisko Convent i należała do mennonitów. Hugo miał sześcioro rodzeństwa. Ukończył gdańską szkołę św. Jana (Realgymnasium zu St. Johann), gdzie botaniką zainteresował go uczący tam Theodor Bail. Studiował na Uniwersytecie Wrocławskim m.in. u botanika profesora Göpperta oraz w Getyndze. Po ukończeniu studiów został w roku 1876 asystentem Göpperta na Uniwersytecie Wrocławskim, pracując w należącym do tej uczelni ogrodzie botanicznym i w 1876 obronił tamże pracę doktorską poświęconą skamieniałemu drewnu z dyluwium północnych Niemiec („Über die versteinten Hölzer aus dem norddeutschen Diluvium”)Langowska 2020, s.