Zdaniem Palau kodeks powstał we Włoszech.
Rękopis znajdował się w Bazylei w bibliotece dominikanów w czasie gdy Erazm z Rotterdamu opracowywał swoje wydanie tekstu Nowego Testamentu i pożyczył z niej kilka rękopisów minuskułowych (1, 2). Jednak Erazm nie wykorzystał go do swego Novum Instrumentum omne. Prawdopodobnie mnisi zapomnieli o jego istnieniu. Od 1559 roku przechowywany jest w bibliotece Uniwersytetu Bazylejskiego (Univ. Bibl. AN III 12).
Badania rękopisu, wydania tekstu, wykorzystanie thumb|Mk 1,5-6 (facsimile Scrivenera) Rękopis został wykorzystany przez Johna Milla w jego wydaniu greckiego Nowego Testamentu. Prawdopodobnie tekst rękopisu został skolacjonowany przez Wettsteina i został przezeń wykorzystany w jego wydaniu Nowego Testamentu. Wettstein sporządził też pierwszy opis kodeksu, wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu i dał mu siglum E. Krótki opis kodeksu sporządził paleograf Henri Omont w 1886 roku. Gregory w 1908 roku dał mu siglum 07. W roku 2004 Annaclara Cataldi Palau opublikowała artykuł pod tytułem A Little Known Manuscript of the Gospels... („Mało znany rękopis Ewangelii”) w czasopiśmie „Byzantion”. I jest to pierwsza publikacja poświęcona specjalnie temu rękopisowi.