Prochlorofity (Prochlorophyta, Prochlorales) – grupa glonów obejmująca dość nietypowe organizmy prokariotyczne.
Prochlorofity odkryto w XX wieku w ciele osłonic, morskich strunowców. Prochlorofity są specyficzną grupą sinic, wyróżniając się tym, że w ich cytoplazmie zawarty jest chlorofil a i b, podobnie jak w chloroplastach roślin lądowych, a brak fikobilin.
To znalezisko potwierdziło istnienie prokariotycznych organizmów, których przodkowie mogli wniknąć do bliżej dziś nieznanych cudzożywnych organizmów eukariotycznych i przekształcić się w ich chloroplasty. To dowód na powiązanie prokariotów fotoautotroficznych z dzisiejszymi roślinami zielonymi.
Pierwszym (1975 rok) wyróżnionym rodzajem prochlorofita był symbiotyczny Prochloron. Ze względu na odmienność części barwników fotosyntetycznych od innych bakterii, łącznie z sinicami, wyodrębniono dla niego podklasę Prochlorophyta. Postulowano wówczas jego bliskie pokrewieństwo z organizmami, które według teorii symbiogenezy dały początek chloroplastom, mimo że ściśle endosymbiotyczne (żyjące nie tylko wewnątrz tkanek, ale też wewnątrz komórek gospodarza) gatunki z rodzaju Prochloron odkryto dopiero w latach 90. XX w.