został profesorem nadzwyczajnym, a w 1988 r. profesorem zwyczajnym nauk matematycznych. Na emeryturę przeszedł w 1998 r. Zmarł 28 stycznia 2008 r., został pochowany na Cmentarzu OsobowickimMatematyczne zaduszki we Wrocławiu.
Dorobek Współpracował z Instytutem Automatyki Systemów Energetycznych we Wrocławiu. Po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego został kierownikiem Zakładu Teorii Sterowania w tym Instytucie, a następnie Zastępcą Dyrektora ds. Badań Podstawowych (1968-1972). Wspólnie z inżynierami rozwiązywał metodami matematycznymi znaczące problemy związane ze sterowaniem połączonych systemów energetycznych krajów RWPG.
Opublikował 102 prace samodzielnie i 38 współautorskich, w tym 2 monografie oraz podręczniki akademickie ze statystyki matematycznej i teorii gier. Po utworzeniu Wydziału Podstawowych Problemów Techniki w 1968 roku pełnił różne obowiązki w strukturach Politechniki Wrocławskiej. Przez kilka pierwszych lat od powstania studiów doktoranckich był ich kierownikiem. Wypromował wielu doktorów matematyki i nauk technicznych.