oraz dowódca kompanii ckm; 02-07-1920 – 02-07-1922 w 16 pułku piechoty w Tarnowie jako dowódca kompanii ckm i adiutant I/16 pp., w maju 1922 zweryfikowany jako kapitan ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów piechoty. 02-07-1922 – 09-03-1930 w 73 pułku piechoty w Katowicach jako kapitan i dowódca szkoły podoficerskiej 73 pułku piechoty, I oficer sztabowy 23 Górnośląskiej Dywizji Piechoty, dowódca I/73 pp. i oficer mobilizacyjny; 09-03-1930 – 15-06-1939 w Korpusie Ochrony Pogranicza jako komendant rejonu Przysposobienia Wojskowego Brygady KOP „Grodno”, do końca 1936 r., następnie kwatermistrz batalionu KOP „Skałat”; 19 marca 1938 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 roku. 15-06-1939 – 19-09-1939 major i dowódca III batalionu 37 Łęczyckiego pułku piechoty, w walkach wojny obronnej wrześniowej 1939 r. ranny nad Bzurą 19 września 1939 r. dostaje się do niewoli niemieckiej; 19-09-1939 – 11-07-1945 w obozie jeńców wojennych (Oflag VIIA Murnau);

11 lipca 1945 roku został wojskowym komendantem miasta Bari we Włoszech, a po ewakuacji II Korpusu do Anglii, komendantem obozu repatriacyjnego Wheaton Aston. Do kraju powrócił 5 grudnia 1947 roku.

Zmarł 13 grudnia 1979 r. w Katowicach, pochowany na cmentarzu rzymskokatolickim przy ul.