thumb|Grób lekarza i polityka Jerzego Hagmajera na Starych Powązkach w Warszawie thumb|Grób lekarza i polityka Jerzego Hagmajera na Starych Powązkach w Warszawie Jerzy Hagmajer, ps. Kiejstut, Marek (ur. 8 grudnia 1913 w Warszawie, zm. 26 grudnia 1998 tamże) – polski chirurg, działacz społeczny, działacz ruchu narodowego, obrońca Warszawy we wrześniu 1939. Zastępca komendanta głównego Konfederacji Narodu Bolesława Piaseckiego, porucznik Armii Krajowej, więzień Pawiaka. Poseł na Sejm PRL III, IV, V i VI kadencji.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława Adalberta Aleksandra (1872–1949) i Marii Józefy z Michaelich. Jego brat Bolesław (1905–1940) został zamordowany przez NKWD w Charkowie. Ukończył Szkołę Podstawową nr 54 w Warszawie (na Pradze), a następnie Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego. Maturę zdał w 1931. Był członkiem Obozu Wielkiej Polski, Obozu Narodowo-Radykalnego i Ruchu Narodowo-Radykalnego. Działał w konspiracji, był osadzony m.in. w Miejscu Odosobnienia w Berezie Kartuskiej (w 1934). Został stamtąd wypuszczony po interwencji matki – działaczki Polskiej Partii Socjalistycznej – u Józefa PiłsudskiegoWojciech Muszyński, Ruch Narodowo-Radykalny, [w:] Zygmunt Przetakiewicz, Od ONR-u do PAX-u, wyd. 2 popr. i zm., Wydawnictwo Prasy Lokalnej, Warszawa 2010, s. 178..